kurs złotego (strona 5 z 17)

Wzrost inflacji w lipcu rozbudził oczekiwania na podwyżki stóp procentowych, co przełożyło się na umocnienie złotego. Jednak polskiej walucie dalej ciąży niepewność związana z wariantem delta koronawirusa.

Robinhood w świecie inwestycyjnym jest w ostatnim czasie synonimem sukcesu, choć nie pozbawionego kontrowersji. Właściciele aplikacji służącej do inwestowania postanowili wykorzystać sprzyjający okres do emisji akcji, ale inwestorzy nie zaliczą debiutu do udanych.

Waluty regionu Europy Środkowo-Wschodniej korzystają na słabszym sentymencie towarzyszącym dolarowi. W czwartek złoty lekko się umocnił i oddala się od istotnego technicznie poziomu 4,60 za euro.

Odnoszę wrażenie, że Jerome Powell chciałby, aby wczorajsze posiedzenie wcale się nie odbyło. Była to dla niego przykra okoliczność, podczas której musiał tłumaczyć się jedynie dlaczego Fed podgrzewa i tak przegrzewającą się gospodarkę. Zmian nie ma i dolar traci.

Największe banki centralne na świecie (EBC, Fed) podtrzymały wsparcie gospodarek w okresie wychodzenia z kryzysu i taka polityka będzie kontynuowana w dalszej części roku pomimo podwyższonej inflacji.

Dwie podobne inflacje, dwie kompletnie różne decyzje banków centralnych. Bank Węgier podniósł wczoraj po raz kolejny stopy procentowe, Fed będzie szukać wymówek, aby nie zmniejszyć choćby skali dodruku pieniądza.

Węgierski bank centralny podwyższył stopy procentowe, co przełożyło się na umocnienie forinta. Natomiast NBP wydaje się być nieugięty w swojej narracji.

Poniedziałek na rynkach był nieco leniwy. Najwięcej działo się z cenami kryptowalut oraz na rynku chińskim, gdzie zmiany regulacyjne bardzo ciążą rynkowi akcji. To kompletnie nie udzieliło się Wall Street, gdzie zobaczyliśmy nowe rekordy. Złoty nie korzysta z trwającej w USA euforii.

We wtorek prawdopodobnie dojdzie do podwyżki stóp procentowych na Węgrzech. Podobnie będą postępować Czesi. Takie działania dadzą odporność forintowi i czeskiej koronie. Natomiast złoty jest obarczony nie tylko wycofaniem kapitału z walut ryzykownych w związku z wariantem Delta koronawirusa, ale też brakiem wsparcia ze strony NBP.

Po raczej mało interesującym posiedzeniu Europejskiego Banku Centralnego nastał czas na decyzję Rezerwy Federalnej. Podczas gdy EBC musiał tłumaczyć się z ostatniej zmiany celu inflacyjnego, amerykańska Rezerwa Federalna będzie musiała bronić się przed atakami dotyczącymi zbyt dużej inflacji.

Piątkowa sesja przyniosła osłabienie złotego. Podwyższona niechęć do ryzyka sprzyja akumulacji kapitału w walutach najbezpieczniejszych, do których należy dolar, na niekorzyść walut ryzykownych, w tym złotego.

Pierwsza reakcja na wczorajszą decyzję Europejskiego Banku Centralnego była lekkim rozczarowaniem, co pokazuje, że pomimo skrajnie ekspansywnej polityki rynki oczekiwały jeszcze więcej. EBC pewnym krokiem podąża śladami zgubnego japońskiego modelu.

Po chwilowym odbiciu notowań złotego, w dalszym ciągu kurs usytuowany jest na podwyższonych poziomach, blisko 4,60 za euro. Od początku pandemii przecena polskiej waluty istotnie koreluje z wysokimi obawami uczestników rynku wobec fal Covid-19.

Morze pieniądza potrafi być bardzo przekonywujące. Aż dziw, że zaledwie trzy dni temu na rynkach rządził (choć tylko przez dzień) strach i w sumie nikt do końca nie wiedział dlaczego. Orkiestra nadal gra, stawiając w cieniu dzisiejsze posiedzenie EBC.

Dobre dane makro z polskiej gospodarki nie mają wpływu na złotego. Polska waluta dalej traci, wobec braku zainteresowania inwestorów aktywami ryzykownymi w związku z wzrostem pogarszających się statystyk zachorowalności w krajach UE.

Dolar jako jedna z walut bezpiecznych przystani, obok japońskiego jena i franka szwajcarskiego, radzi sobie lepiej w związku z niepewnością wobec przyszłych perspektyw wzrostu gospodarczego na świecie. Obawy odnośnie kolejnej fali Covid-19 prowadzą do wycofania kapitału z aktywów obarczonych ryzykiem.

Nie pierwszy raz obserwuję rynki, które uśpione w samozadowoleniu nagle wpadają pod zimny prysznic. Oczywiście podnosi się ferwor i zaczyna szukanie powodów. Być może jednak tym razem wcale ich nie ma.

W ostatnich dniach złoty pogłębił spadki wobec głównych walut ze względu na pogarszający się globalny sentyment rynkowy. Rozprzestrzeniający się wariant Delta koronawirusa rodzi obawy o przyszły wzrost gospodarczy krajów UE i odnawianie restrykcji. Dodatkowo polskiej walucie ciąży retoryka NBP.

To że Fed żyje w swoim świecie, przez co rynki przestały niemal reagować na dane makroekonomiczne, nie oznacza, że są one nieistotne. W tej chwili rozstrzyga się tak naprawdę co dzieje się z amerykańską gospodarką, na ile grozi jej przegrzanie, a na ile nieoczekiwane na razie późniejsze spowolnienie.

Wariant Delta stoi na drodze do umocnienia walut ryzykownych, w tym złotego. Z kolei podwyżka stóp procentowych w Czechach i na Węgrzech powinna wspierać czeską koronę oraz węgierskiego forinta wobec niepewności odnośnie wzrostu gospodarczego w tych krajach wywołanego postępującym wariantem Delta.

Złoty traci na wartości i w relacji do euro jest notowany blisko okolic z początku kwietnia. Przecena polskiej waluty spowodowana jest zarówno pogarszającym się sentymentem globalnym z powodu wariantu delta koronawirusa, jak też czynnikami lokalnymi.

Aby zobaczyć inflację bazową w USA powyżej bieżącego poziomu 4,5 proc., należy się cofnąć aż do września 1991 roku. We wtorek dane o cenach konsumenta zaskoczyły po raz kolejny, ale reakcja (pomijając może dolara) była bardzo skromna. Fed całkowicie uśpił rynki.

Obawy przed rozprzestrzenianiem się wariantu Delta na nowe rynki ogranicza zainteresowanie inwestorów aktywami ryzykownymi, w tym polskim złotym. Głównym wydarzeniem podczas wtorkowej sesji będzie publikacja danych o inflacji w USA.

Nawet jeśli bank centralny wysyła pewne sygnały dotyczące tego, co musiałoby się stać, aby doszło do zmian perspektywy polityki, to jednak wciąż pozostaje bardzo bierny w swoich działaniach.

Stopy procentowe są dziś na rynku walutowym na wagę złota. A wiele wskazuje na to, że w strefie euro pozostaną ujemne jeszcze przez bardzo długi okres czasu. To zaś nie pozostaje bez wpływu na politykę NBP, a przez to – na złotego.