waluty (strona 267 z 380)

Niemiecki ekonomista Markus Krall przestrzega Polskę przed przyjęciem euro. Jak twierdzi, pod koniec 2020 r. system bankowy RFN się załamie, a strefa euro - zawali.

Dolar jest wyceniany najwyżej od ponad dwóch lat, zbliżając się powoli do okrągłych 4 zł. Jest szansa, że dobije do tego poziomu? Wiele zależy od najbliższych godzin, bo w USA rusza słynne sympozjum w Jackson Hole.

Rynki nadal czekają na „wskazówki”, które mogą przynieść istotne wagowo wydarzenia w kalendarzu - to może zmienić się już dzisiaj wieczorem po publikacji zapisków z posiedzenia FOMC w końcu lipca. Z kolei już jutro zaczną pojawiać się pierwsze informacje z sympozjum FED w Jackson Hole, a w końcu tygodnia ze spotkania G-7 w Biarritz (rynek spekuluje, że politycy mogą rozmawiać o programach wsparcia dla gospodarki).

Ostatnie kilkanaście godzin obrotu na rynku FX przyniosło wzrost niepewności związany z sytuacją we Włoszech. Scenariusz rezygnacji G. Conte był jednak oczekiwany przez inwestorów, co można wnioskować po ostatniej relatywnej słabości włoskiego długu. Kluczowym wydarzeniem tygodnia wydaje się być jutrzejszy Jackson Hole.

Od początku tygodnia dolar wypada mieszanie - ani nadmiernie nie traci, ani tez nie zyskuje. Widać, że rynkom brakuje mocniejszego punktu zaczepienia - dolar pozostaje bierny, bo jutro mamy ważną publikację zapisków z lipcowego posiedzenia FOMC, a w końcu tygodnia napłyną informacje z konferencji w Jackson Hole, a później wieści ze szczytu G-7 w Biarritz.

Mamy mieszane otwarcie tygodnia dla dolara, co zdaje się sugerować, że taka niepewna sytuacja utrzyma się nawet do środy wieczór, kiedy to poznamy zapiski z ostatniego posiedzenia FED w końcu lipca, kiedy to doszło do pierwszej od kilku lat obniżki stóp procentowych o 25 p.b.

Piątkowe odbicie na wycenach bardziej ryzykownych aktywów zostało wstępnie podtrzymane - inwestorzy mają nadzieje, że słabsze perspektywy makro skłonią globalnych decydentów do zainicjowania programów wsparcia. Poza EBC i FED do działań przystąpił również PBoC, inicjując program mający zwiększyć dochody rozporządzalne.

Gdy polscy inwestorzy w czwartek świętowali, złoty zaliczył wyraźne osłabienie. Kurs euro skoczył do najwyższego poziomu od początku 2017 roku. Według ekonomisty DM XTB nie ma powodów do panicznej wyprzedaży naszej waluty.

Inwestorzy coraz częściej zadają pytania o kondycję największej gospodarki świata. Są obawy o wystąpienie recesji. Widać to po notowaniach dolara i nie tylko.

Po II wojnie światowej jeden z najbogatszych krajów świata, teraz symbol upadku ze szczytu na samo dno. Argentyna od wielu lat nie może sobie poradzić z kryzysem i jest ostrzeżeniem dla innych krajów, które podążają jej drogą. Grecji powinna zapalić się czerwona lampa. Polsce także.

Poranny handel na rynku walutowym przynosi spadki eurodolara oraz podtrzymanie nerwowości po słabszych danych gospodarczych z Chin oraz nieufności wobec nowych zapowiedzi Donalda Trumpa.

Nerwy frankowiczów w ostatnich dwóch miesiącach są wystawiane na poważną próbę. Kurs znienawidzonej przez nich waluty przebił psychologiczną barierę 4 zł, do której przez długi czas nawet się nie zbliżał. I znowu raty kredytów mieszkaniowych pójdą w górę.

Dolar kolejny raz podejmuje dzisiaj próbę zwyżki, po tym jak wczoraj ostatecznie koszyk BOSSA USD zniżkował (amerykańskiej walucie nieco zaszkodził artykuł w WSJ sugerujący możliwość podjęcia dodatkowych anty-cyklicznych działań przez FED, a także widoczna siła tzw. bezpiecznych przystani w postaci jena, franka, czy też złota, na fali obaw o wypłacalność Argentyny, czy też sytuację w Hong-Kongu.

Kurs franka szwajcarskiego wymknął się spod kontroli. Umocnienie nie jest korzystne dla szwajcarskiej gospodarki, dlatego spekuluje się na temat interwencji bankierów. Frankowicze byliby zadowoleni.

Ciągnąca się saga wojen handlowych zmienia się na gorsze, coraz bardziej zagrażając globalnemu ożywieniu. Recesyjne obawy przekuwane są w uważniejsze skanowanie danych makro i generują presję na banki centralne z żądaniami działań ratunkowych.

Ostatnie godziny obrotu na globalnych rynkach przyniosły kontynuację odbicia na giełdach. Trudno jednak mówić o wyraźnej poprawie nastrojów gdyż w dalszym ciągu widoczne są transfery w kierunku japońskiego jena, który zwyczajowo traktowany jest jako bezpieczna przystań dla kapitału w czasach niepewności.

Chińczycy za jednego dolara muszą płacić już ponad 7 juanów - najwięcej od 2008 roku. Taki kurs ustalił Ludowy Bank Chin. To reakcja na agresywną politykę prezydenta Donalda Trumpa.

Na rynkach widać w tej chwili bardzo niepokojący obraz. Po pierwsze duże gospodarki, szczególnie europejskie, publikują coraz słabsze dane. Po drugie pieniądze uciekają do rynków alternatywnych (np. inwestycje w złoto). Nie bez znaczenia są też decyzje banków centralnych, obniżających koszt pieniądza, by amortyzować sytuację.

Początek tygodnia przynosi podtrzymanie pewnej nerwowości wokół segmentu EM - Azjatyckie giełdy zanotowały 6-miesięczne minima. Globalni inwestorzy zastanawiają się czy ostatnie zawiedzenie oczekiwań wobec FED (część graczy obstawiała sygnalizację dłuższego i głębszego cyklu luzowania) nie będzie stanowić pretekstu do głębszej korekty na globalnych rynkach i podbicia transferów w kierunku aktywów typu safe haven.

Analitycy ignorują ostatnią konferencję prezesa FED, a konkretnie fragment wypowiedzi o jednorazowości obniżek stóp procentowych. Na rynku w dalszym ciągu panuje niepokój, który pcha w górę franka, a osłabia złotego.

Teoretycznie obniżka stóp procentowych w USA powinna wywołać osłabienie dolara. Ale wraz z obniżką pojawił się komunikat, który wiele zmienia. Dalszych obniżek prawdopodobnie nie będzie. Cierpi na tym między innymi polski złoty.

W sierpień wchodzimy z obniżoną stopą funduszy federalnych w USA. Teraz zakres to 2,00 - 2,25 proc., a nie 2,25 - 2,50 proc., jak było wcześniej, po serii podwyżek.

Frankowicze przez długi czas mieli względny spokój. Frank zszedł nawet do w miarę normalnych poziomów. Ale to co dobre nie trwa wiecznie. Kurs franka przebił we wtorek granicę 3,89 zł i nie sprawia wrażenia, żeby chciał się na tym zatrzymać.

Początek tygodnia przyniósł lekkie schłodzenie wokół PLN oraz innych walut EM. W dużej mierze tłumaczyć możemy to podtrzymaniem 2-miesięcznych maksimów na wycenie dolara (co zwyczajowo podbija presję na walutach EM). Inwestorzy czekają na jutrzejszy FED, gdzie spodziewane jest dostosowanie polityki monetarnej o 25 pb.

Ostatnie dni to słaba passa zarówno dla polskiej, jak i brytyjskiej waluty. Złotemu przeszkadzają napięcia na kontynencie europejskim, a funtowi coraz bardziej ciąży kwestia Brexitu.