winiecki (strona 2 z 5)

Dyskusja o budżecie staje się coraz bardziej irytująca. Z jednej strony mamy głośnych krytyków, który - w chórze, jak również solo - piszą o tragicznej sytuacji finansów publicznych.

Nigdy do tej pory nie miałem wrażenia szybkiego zmierzchu Stanów Zjednoczonych jako ekonomicznego mocarstwa.

Przez Wielką Brytanię przetacza się wielki lament w sprawie przygotowywanych cięć. Premier Cameron, jak w 1940 roku premier Churchill, zaofiarował swoim rodakom krew, pot i łzy. Co do potu i łez nie ma wątpliwości.

Mało jest problemów w teorii ekonomii, w odniesieniu do których istniałby tak szeroki zakres zgodności poglądów, jak w przypadku płacy minimalnej. Keynesiści, monetaryści, nie wspominając już o zwolennikach ekonomiki podaży (supply-side economics) czy innych nurtów teoretycznych, nie mają wątpliwości. Płaca minimalna szkodzi.

Znany kasiarz angielski z końca XIX wieku zapytany został przez sędziego, dlaczego tak uporczywie włamuje się do banków. Odpowiedź brzmiała: Bo tam są pieniądze.

Socjaliści, populiści i inni nie odrobili nigdy kilku ekonomicznych lekcji. Bogatych jest znacznie mniej niż biednych i umieją obchodzić się z pieniędzmi.

Każdy z nas albo bawił się, albo obserwował zabawy innych dzieci w sklep. Naśladując dorosłych dzieci kupowały, sprzedawały, targowały się, a nawet czasami posługiwały się jakimś umownym pieniądzem. Tyle, że po zakończeniu zabawy wszystko wracało do stanu poprzedniego. Nie było żadnych realnych konsekwencji finansowych.

Politykom w USA udał się stary numer. Z okrzykiem: łap złodzieja! rzucili się na firmy sektora finansowego.

Profesor Jan Winiecki z Rady Polityki Pieniężnej specjalnie dla Money.pl.

Pod koniec lat 70. XX wieku Margaret Thatcher powiedziała złośliwie o rządzących socjaldemokratach, czyli brytyjskiej Partii Pracy, że socjałowie mają problem, mianowicie kończą im się nasze, czyli podatników, pieniądze.

Zawsze dobrze jest myśleć w kategoriach ekonomicznych – nawet w czasie powodzi. Zresztą zawsze dobrze jest myśleć ekonomicznie.

Profesor Winiecki, w rozmowie z Money.pl, ocenia jakim prezesem NBP będzie Marek Belka.

W epoce, w której unijne i w ślad za nimi krajowe regulacje namawiają, a nawet wręcz zmuszają ludzi do pozyskiwania surowców wtórnych, trudno było liczyć na to, że recykling ograniczy się do zużytych konstrukcji stalowych, czy butelek po piwie. Nieuchronne było pojawienie się prób recyklingu zużytych idei.

Fundusz interwencyjny wystarczył na dość krótki czas. Zapowiedzi programów oszczędnościowych w Hiszpanii, Portugalii i Irlandii też trochę pomogą. Ważne jest jednak by zrozumieć rzeczywiste źródła rynkowych niepokojów.

Zdecydowanie wolę rozważania z Grecją, jako punktem odniesienia dla tychże rozważań, niż przysłowiowe „udawanie Greka", czyli przewlekłe debaty, czy, jak i dlaczego należy pomóc Grecji.

- Z niepokojem obserwuję manipulacje ludzi PiS w RPP - pisze dla Money.pl prof. Jan Winiecki, członek RPP.

Cywilizacja empatyczna przekształca się na naszych oczach w cywilizację idiotyczną. To znaczy w węża, który zjada własny ogon.

Można nie znać się na ekonomii, ale zdrowy instynkt podpowiada, że prywatne jest lepsze

Wybory za pasem - jedne, drugie i trzecie - i politycy, niestety, muszą się wykazać rewolucyjną czujnością, która usatysfakcjonowałaby elektorat. No, i wykazują się.

Życie ponad stan, czyli ponad to, co się wytworzy i - w efekcie zarobi - jest zawsze ryzykowne. W którymś momencie przychodzi bowiem rachunek do zapłacenia.

Smutne refleksje naszły mnie, gdy przeczytałem wspomnieniowy wywiad ze Stefanem Kawalcem, dyrektorem generalnym w Ministerstwie Finansów na starcie naszych przemian.

Kandydaci mieli podsumować reformy prof. Leszka Balcerowicza.

Nigdzie nie decyduje się już o każdej decyzji władz publicznych w głosowaniu.

Około roku 1000 n.e. pojawili się w Europie religijni szaleńcy oczekujący, iż z okazji okrągłej daty nastąpi koniec świata. Dzisiaj żyjemy w warunkach kolejnej fali millenaryzmu, wywołanej nową świecką religią globalnego ocieplenia.