winiecki (strona 5 z 5)

Jonasz Kofta napisał dawno temu: Są tacy, którzy uważają, że aby posiąść tak pożądany rząd dusz, należy wszystkie dusze ustawić w jeden rząd.

Slogan rewolucji bolszewickiej: Cała władza w ręce rad zacznie być wkrótce - dzięki staraniom unijnych postępowców - realizowany w na terenie całej Unii.

Zacznę od wspomnień. W drugiej połowie lat 90. zostałem zaproszony do Włoch, gdzie nad (pięknym) jeziorem Como dyskutowaliśmy o korzyściach i niedogodnościach szykującej się nowej waluty.

W ocenie sytuacji w gospodarce amerykańskiej nie została zachowana w ostatnich tygodniach trzeźwość osądu i profesjonalizm oceny.

Wielu ekonomistów krytykowało rządy PiS w gospodarce, oparte na pozoranctwie zamiast rzeczywistych działań.

Dzienniki i dziennikarze z ochotą rzucili się na - jak sądzą - łatwy kąsek, jakim jest wyrzekanie na panią Gronkiewicz-Waltz, że "przeszkadza" w budowie stadionu narodowego.

W IV Rzeczypospolitej stracił pracę wicedyrektor w Instytucie Bałtyckim. Z jego badań nie wynikało bowiem, że dorsza na Bałtyku jest mnóstwo.

Wielu analityków i publicystów zachodzi w głowę, w jaki sposób partia polityczna, która wykazała się skrajną nieudolnością we wszystkich sprawach może utrzymywać poparcie rzędu 25-30 procent potencjalnych wyborców. Sprawa nie jest taka trudna do rozwikłania.

Spór Polski z Brukselą - tym razem o stocznie - jest dość typowy dla rządzącej ekipy, która jest swoistym przedkapitalistycznym skansenem.

Gospodarka rośnie szybko, ale zwalnia; inflacja jest niska, ale rośnie. Z upływem czasu ewidentnie dają o sobie znać zmiany proporcji informacji dobrych i złych o naszej gospodarce.

Tym razem rzecz nie będzie o Polsce, lecz o niemieckich socjaldemokratach i Niemcach w ogólności.

Odpowiedź na postawione w tytule pytanie wydaje się być dość prosta: donikąd. Nie wiadomo, czy to strategia, czy po prostu dryfowanie, ale tak to wygląda z mojej perspektywy.

Emocje przysłaniają zazwyczaj wiedzę o przedmiocie sporu i zdrowy rozsądek. Jeszcze gorzej jest, gdy tej wiedzy brak. Ręce opadają, gdy słyszy się ministra Religę stwierdzającego, iż nie może być mowy o prywatyzacji ochrony zdrowia... bo przecież nie jesteśmy w jakimś Chicago, tylko w Unii Europejskiej.

Doskonałe wyniki produkcji przemysłowej, budownictwa i inne cieszą, ale wydaje się też, że nieco usypiają. I to nie tylko rządzących, kierujących się urzędowym optymizmem.

Wygląda na to, że jeśli nasi najwyżsi rządzący czują konieczność zabrania głosu w sprawach polityki zagranicznej, to prawdopodobieństwo kolejnej gafy gwałtownie rośnie. Tak było, niestety, i tym razem w sprawie mediacji w sporze politycznym na Ukrainie.

Za "pryla" - to poręczniejsza wymowa niż PRL! - kursował taki dowcip. Szef partii zaczyna swoje podsumowujące przemówienie: "Towarzysze! Rok temu nasza gospodarka stała na krawędzi przepaści. Dziś mogę natomiast z satysfakcją stwierdzić, iż zrobiliśmy od tego czasu znaczący krok naprzód."