felieton (strona 70 z 89)

Przybycie Andrzeja Leppera do Sejmu wydobyło z mroków zapomnienia piękne czasy, gdy stacje TV nie musiały się zbytnio przejmować czym wypełnić program.

Kryzys pozwala na błyskawiczne kariery, szybkie zyski lub zaistnienie w mediach. Wystarczy jedna celna wypowiedź.

Parę dni temu widziałem ciekawą reklamy stacji koncernu Łukoil. Właściwie to nie do końca Łukoil, bo rosyjski koncern przekonuje nas, że nazywa się z angielska Lukoil.

Nie wiadomo dlaczego znacząca część wyborców postrzegała członków i sympatyków PiS-u jako niekulturalnych nienawistników i awanturników politycznych, o niskim poziomie intelektualnym, zdominowanych przez wodza i pozbawionych poczucia humoru.

Spadek popytu powoduje, że najgorsze, najmniej efektywne firmy bankrutują, najlepsze zwiększają swój udział w rynku.

Nadszedł czas na gruntowną, obiektywną ocenę działań gabinetu Donalda Tuska. Nie można zacząć inaczej, jak od wyliczenia pasma sukcesów, bo "czasem, aż oczy bolą patrzeć jak się przemęcza(...)" nasz premier.

W rozgrywce między kancelarią przy Alejach Ujazdowskich a pałacem na Krakowskim Przedmieściu zdarzył się niezauważony jeszcze przez dociekliwych publicystów absolutny remis.

Efektywność rządu PO w sporze z Eureko niestety nie wzrosła znacząco.

Ekonomia tym się różni od innych nauk, że ekonomiści są właściwie skazani na analizę danych historycznych.

Ponad pół wieku temu amerykański inżynier Edward Murphy zainicjował proces tworzenia zbioru powiedzeń (często humorystycznych), których podstawę stanowi założenie, że jeśli coś może się nie udać, to nie uda się na pewno.

Platforma jest spętana w swoich ewentualnych działaniach reformatorskich na kilka rozmaitych sposobów.

Premier podpisał nowy taryfikator mandatów. Lepiej byłoby, gdyby złożył parafkę na rozporządzeniu w sprawie budowy nowych dróg oraz miejsc parkingowych w zatłoczonych miastach, ale dobre i to.

Przez pierwsze trzy kwartały sprawowania władzy ekipa PO-PSL była przekonana, iż gospodarka jest samograjem i wystarczy jej nie psuć, by pieczone gołąbki same zaczęły iść do gąbki.

Sukces Obamy wynika z tego, że jest politykiem XXI wieku. Główną jego zaletą jest brak poglądów.

Zwycięstwo czarnoskórego kandydata to wydarzenie nie tylko o olbrzymi znaczeniu politycznym, ale też o bezprecedensowym wymiarze kulturowym.

No i się dzieje. Pierwsza kampania wyborcza, której tak ważnym elementem była aktywność kandydatów w internecie dobiega końca. Chcą się od nich uczyć polscy politycy, więc ich podglądają - na miejscu, nie przez sieć!

Dziś Amerykanie wybiorą swojego prezydenta. Podejmą historyczną decyzję. Być może jedną z najważniejszych od czasu podpisania Deklaracji Niepodległości. Ale to nie tylko trudny wybór pomiędzy programami. Pomiędzy przeszłością i przyszłością.

Ta parafraza tytułu pamfletu autorstwa Adolfa Bocheńskiego pasuje jak ulał, jako podsumowanie dnia, jaki ostatnio przeżyłem.

Myliłem się, pisząc jakiś czas temu, że oddział psychiatryczny w polskim życiu publicznym skończy się w momencie, gdy odejdzie pokolenie, które w jakikolwiek sposób walczyło z komuną.

Niedawno grupa posłów złożyła w Sejmie projekt zmiany w prawie drogowym, która ma znieść obowiązek całorocznej jazdy ja światłach. Jest to odpowiedź na statystyki, z których wynika, że półtora roku od obowiązywania tego przepisu, liczba wypadków wcale nie spadła.

Prezydenta Francji bardzo zirytowała sprzedaż laleczek z jego podobizną i dołączonymi do nich szpilkami, aby zwolennicy voodoo mogli, w sposób charakterystyczny dla tego kultu, odreagować jego styl komunikowania się ze społeczeństwem.

Lech Kaczyński, może - jak Papkin w Zemście miotać gromy na Rosję zza bezpiecznego natowsko-unijnego płota.

Doszczętnie można się pogubić. Krakał Janusz Palikot o kondycji używkowej pana prezydent, krakał i wykrakał.