fed (strona 7 z 15)

Bezrobocie spada mocniej od prognoz i szybciej od oczekiwań rośnie zatrudnienie w USA. Najnowsze dane z rynku pracy umocniły dolara i utwierdzają w przekonaniu amerykański bank centralny, że można już powoli odłączać od prądu drukarki, które przez długi czas wypuszczały na rynek ogromne ilości pieniędzy.

Na giełdzie w USA hossa trwa w najlepsze. Trzy główne indeksy z dnia na dzień biją rekordy. Motorem napędowym jest polityka pieniężna tamtejszego banku centralnego. W przeciwieństwie do NBP, zamierza on jeszcze przez dłuższy czas utrzymywać zerowe stopy procentowe.

Czy Fed zakończy dodruk? Oczywiście trudno mówić o totalnym zakończeniu zwiększania bazy monetarnej ze strony Fed. Na samym początku Rezerwa Federalna zdecyduje się na tzw. tapering programu QE, czyli skupowania aktywów - w większości obligacji federalnych.

Gdy inwestorzy w Europie spali, kurs wymiany dolara podskoczył znienacka o ponad 2 grosze. Przekracza 3,91 zł. To efekt sugestii amerykańskiego banku centralnego dotyczącej możliwego przykręcenia kurka z pieniędzmi, który został na maksa odkręcony w koronakryzysie.

Ten tydzień może być bardzo ważny z perspektywy banków centralnych na całym świecie. Bank centralny z Nowej Zelandii może zdecydować się na podwyżkę stóp procentowych, czym da sygnał dla innych krajów rozwiniętych. Z perspektywy polskiego złotego kluczowe znaczenie mogą mieć działania amerykańskiej Rezerwy Federalnej.

Wczoraj można było zauważyć możliwy powrót awersji do ryzyka na rynku. Obserwowaliśmy wyraźny spadek rentowności w Stanach Zjednoczonych, za czym poszło umocnienie amerykańskiego dolara.

Ubiegłotygodniowe posiedzenie Fed wprowadziło na rynki sporo zamieszania. Sytuacji nie pomógł James Bullard, któremu w piątek rozwiązał się język. Sesja azjatycka przyniosła już coś na kształt paniki, ale na europejskim otwarciu znów dominuje nadzieja, że chór przedstawicieli Fed "wyprostuje" słowa Bullarda.

Od dawna spekulowano, że Fed może zmienić nastawienie w stosunku do polityki monetarnej. Z drugiej strony bazując na poprzednich wypowiedziach oraz danych, mógł czuć się komfortowo z utrzymaniem polityki bez zmian. Fed nie zmienił nic w swojej polityce, ale prognozy makroekonomiczne pokazują, że zmiany nadejdą szybciej, niż ktokolwiek się spodziewał.

W ciągu ostatnich 24 godzin uncja złota straciła na wartości około 80 dolarów, czyli blisko 300 zł. W ten sposób giełda zareagowała na najnowsze doniesienia z USA w sprawie przyszłych zmian polityki pieniężnej.

Czerwcowe posiedzenie Fed nie było tak nudne jak spodziewała się część rynku. Bank centralny, który do tej pory kompletnie ignorował przyspieszającą inflację był jakby mniej pewny siebie, wywołując spore reakcje na rynku. Czy to oznacza lepsze perspektywy dla dolara?

W tym tygodniu kluczowym wydarzeniem dla inwestorów będzie posiedzenie Rezerwy Federalnej. Od dawna spekulowano, że w USA to właśnie w połowie roku mogłoby dojść do sygnalizacji początku normalizacji polityki monetarnej. Inflacja bazowa jest tam najwyższa od ponad 20 lat.

Zdaniem ekonomistów Deutsche Banku inflacja może się utrzymać i doprowadzić do kryzysu w nadchodzących latach. Wzrost cen będzie "bombą zegarową” dla gospodarki amerykańskiej, a w konsekwencji również dla wielu krajów na świecie.

Wydaje się to nieco dziwne, że złe dane traktowane są z ulgą przez niektórych inwestorów. Jest jeszcze dziwniej, kiedy z ostatnimi publikacjami z rynku pracy bardzo komfortowo czuje się Rezerwa Federalna.

Czy pamiętacie przesłuchania przed komisją sejmową w stylu "nic nie widziałem, nic nie słyszałem, nikogo nie znam?” Tak dziś o inflacji będzie wypowiadać się prezes Fed. Rynki wiedzą już, że przez pewien czas może czekać ich pewien dualizm pomiędzy tym, co widzą w danych, a co mówi Fed.

Bank Kanady mocno zaskoczył rynki, decydując się na zmniejszenie skali programu skupu aktywów z 4 do 3 miliardów dolarów kanadyjskich tygodniowo. Jest to w zasadzie pierwszy taki krok ze strony ważniejszych banków centralnych na świecie. Czy amerykańska Rezerwa Federalna pójdzie tą samą drogą?

Środowe posiedzenie Fed jest niewątpliwie wydarzeniem tygodnia. Konsekwentny wzrost rentowności obligacji w USA stawia bank centralny w niekomfortowej sytuacji. Z drugiej strony dalsze ignorowanie rzeczywistości może być ostatecznie opłakane w skutkach.

Wtorek był na rynkach bardzo burzliwy, ale nie miało to nic wspólnego z wystąpieniem szefa Fed w Kongresie, które teoretycznie powinno być bardzo istotnym wydarzeniem. Złoty dość dzielnie zniósł tę burzę, a środowy handel na rynkach zaczyna się spokojniej.

Rezerwa Federalna nie będzie już robić wszystkiego, by utrzymać w ryzach inflację - taki komunikat popłynął w czwartek z amerykańskiego banku centralnego.

Amerykańska Rezerwa Federalna utrzymała stopy procentowe w pobliżu zera. Takiej decyzji spodziewali się eksperci.

Neel Kashkari z Rezerwy Federalnej uważa, że duże banki amerykańskie powinny zebrać 200 mld dolarów kapitałów, które pomogłyby przetrwać kryzys wywołany przez pandemię koronawirusa. - Pozwoliłoby to wielkim bankom wesprzeć gospodarkę - powiedział szef oddziału w Minneapolis.

Zdaniem prezesa Fed Jerome'a Powella, Stany Zjednoczone "mogą już być w recesji". W studiu NBC podkreślił on, że ewentualne odzyskanie dynamiki przez gospodarkę jest zależne od tego, jak szybko uda się opanować pandemię koronawirusa.

Początek tygodnia przyniósł osłabienie złotego. Kurs euro w pewnym momencie testował nawet poziom 4,63 zł. Inwestorzy zachowują się nerwowo. Rynku nie uspokoiła nawet "bazooka Fedu".

Bezrobocie w Stanach Zjednoczonych może osiągnąć poziom 30 proc. i to już w drugim kwartale tego roku. To prognoza przedstawiciela Fed Jamesa Bullarda.

Sekretarz Skarbu USA Steven Mnuchin powiedział w Senacie, że jeśli Republikanie nie przegłosują pakietu pomocowego dla gospodarki, to na skutek pandemii koronawirusa bezrobocie w kraju może sięgnąć 20 proc.

USA robi wszystko, by nie dopuścić do rozwoju kryzysu gospodarczego. Amerykański bank centralny właśnie ogłosił obniżkę stóp procentowych niemal do zera. Jednocześnie luzuje politykę wobec banków. To super bazooka - komentuje ekonomista Piotr Kuczyński. Cel jest jeden: nie dopuścić do załamania.