kursy walut (strona 242 z 261)

To nie jest dobry czas, aby sugerować rynkom wzrost inflacji. Dlatego wczorajsze projekcje zespołu NBP dolały przysłowiowej oliwy do ognia i rentowności polskich obligacji wystrzeliły. Wszystko wskazuje na to, że dobry czas dla tego rynku właśnie się skończył.

W środę kurs euro wzrósł powyżej 4,54, a dolar do 3,77. To najwyższe poziomy w ciągu ostatnich tygodni. Zwiększona zmienność na tych parach tylko częściowo współgrała z ruchami na eurodolarze.

Rosnące rentowności obligacji nie ominęły także Europy Zachodniej. Reakcja EBC była niemal natychmiastowa. Można nawet powiedzieć, że niemal paniczna. W grze kolejne luzowanie.

W środę uwagę inwestorów przyciągać będzie posiedzenie Rady Polityki Pieniężnej (RPP). Przy okazji posiedzenia NBP opublikuje także najnowszą projekcję PKB i inflacji na lata 2021-23.

Kursy walut NBP środa 03.03.2020. Za jednego dolara zapłacimy 3,7765 zł. Cena jednego funta szterlinga to 5,2367 zł a franka szwajcarskiego 4,1120 zł. Z kolei euro możemy kupić za 4,5345 zł.

Cena złota spadła do najniższego poziomu od czerwca. Z kolei fatalne dane o sprzedaży w Niemczech szkodzą notowaniom euro, a pośrednio także złotemu.

Umacniający się dolar przyczynił się do osłabienia złotego. Ponadto, widmo wzrostu zachorowań związanych z trzecią falą pandemii oraz restrykcje studzą perspektywę umocnienia polskiej waluty w najbliższych dniach.

W centrum uwagi jest bank centralny Australii. Jego interwencje poprawiły globalne nastroje w poniedziałkowy poranek, a decyzja RBA może dać przykład innym bankom.

Koniec tygodnia przyniósł przecenę walut bardziej ryzykownych, na korzyść tych uważanych za bezpieczniejsze. W takim otoczeniu zyskiwał amerykański dolar. Dla notowań złotego istotne będą perspektywy gospodarcze - zwiększenie restrykcji w Polsce oraz duża liczba zachorowań u sąsiadów studzi optymistyczne nastroje.

Banki centralne od roku powtarzają jak mantrę – chcemy wyższej inflacji. Wydaje się, że wreszcie dostaną to, czego "chciały”, a na dodatek spory wzrost rynkowych stóp procentowych. Kluczowa będzie wiosna, kiedy wraz z otwieraniem się gospodarek tendencje inflacyjne mogą się utrwalić

Kurs euro wzrósł w pobliże 4,52 zł wraz z pogorszeniem nastrojów inwestycyjnych. Z kolei silniejsze osłabienie dolara względem euro było hamowane przez solidne dane na temat liczby wniosków o zasiłek dla bezrobotnych w USA.

Nowozelandczycy pokazali już niejednokrotnie, że mają swoje podejście w kwestiach gospodarczych i często okazywało się ono bardzo skuteczne. Rozwiązania w walce z koronawirusem również były dość drastyczne, a teraz rząd wziął się za politykę pieniężną.

Walutom regionu Europy Środkowo-Wschodniej ciąży pogorszenie sytuacji epidemicznej. Osłabił się m.in. złoty, ale też forint czy korona.

Polacy pracujący na Wyspach dostali w tym roku 5 proc. "podwyżki". O tyle wzrosła w niecałe 2 miesiące wartość funta. Kurs brytyjskiej waluty jest na najwyższym poziomie od końca 2016 roku.

Wtorek był na rynkach bardzo burzliwy, ale nie miało to nic wspólnego z wystąpieniem szefa Fed w Kongresie, które teoretycznie powinno być bardzo istotnym wydarzeniem. Złoty dość dzielnie zniósł tę burzę, a środowy handel na rynkach zaczyna się spokojniej.

We wtorek obserwowana była umiarkowana zmienność głównej pary walutowej, gdzie kurs eurodolara oscylował nieco powyżej 1,21. Głównym wydarzeniem, na które czekali inwestorzy, było wystąpienie przed senacką Komisją Bankową szefa amerykańskiego Fedu.

Temat rosnących rentowności długu nie słabnie. Wczoraj podniosła go szefowa Europejskiego Banku Centralnego, co w teorii powinno zaszkodzić euro, a tracił… dolar. Wobec planu otwarcia gospodarki zyskuje funt, którego notowania pną się na kolejne kilkuletnie maksima.

Pomimo wzrostu kursu eurodolara w poniedziałek, nie doszło do umocnienia polskiej waluty. Kurs złotego wobec euro wzrósł do poziomu istotnego z punktu widzenia Rady Polityki Pieniężnej. Polskiemu złotemu ciążyły dane o wyższym tempie podaży pieniądza za styczeń.

Utrzymujący się popyt na aktywa ryzykowne jest jednym z czynników wspierających notowania walut rynków wschodzących, w tym złotego. Nastroje inwestycyjne wciąż wspierane są przez oczekiwane odbicie gospodarcze w kolejnych miesiącach oraz postępujący program szczepień. W takim otoczeniu traci amerykański dolar, który uznawany jest za bezpieczną przystań.

W ostatnim czasie sporo uwagi poświęca się dolarowi, tymczasem to brytyjski funt jest walutą, która od dłuższego czasu jest na fali i nie przeszkadza jej nawet wzrost rentowności amerykańskiego długu. A to dlatego, że w Wielkiej Brytanii dzieje się to samo.

Rynek pracy w USA ponownie ogranicza umocnienie dolara. Pomimo słabości amerykańskiej waluty, nie doszło do istotnego umocnienia złotego.

Spekulacje na temat przegrzania gospodarki USA zaczynają być coraz powszechniejsze. Takiego wzrostu sprzedaży detalicznej nie widziano od niemal 10 lat. A to tylko preludium. Zbyt duży popyt przy silnym wzroście kosztów oznacza ryzyko mocnego wzrostu inflacji. Na razie rynek jest w fazie lekkiego niedowierzania.

Dobre dane z USA sprzyjały ostatnio ruchowi kursu eurodolara w stronę 1,2030. Stracił złoty i w efekcie notowania euro wróciły w okolice 4,50 zł, w które celuje NBP. W dłuższym horyzoncie czasu kilka czynników sprzyja naszej walucie.

Nadeszło ostudzenie entuzjazmu na rynkach akcji, spadek cen złota i odbicie dolara kosztem walut G10 i rynków wschodzących, a winnego upatruje się w skoku rentowności obligacji skarbowych USA.

Temat powracającej inflacji i rosnących rentowności długu zostanie z nami na dłużej. W nocy amerykańska 10-latka osiągnęła już rentowność na poziomie 1,34 proc. Nominalnie może nadal nie jest to dużo, ale tempo wzrostu jest spore. To z pewnością nie jest po myśli Fed.