kurs dolara (strona 6 z 13)

Złoty na tyle innych walut rynków wschodzących znalazł się w grupie najmocniej zyskujących, do czego w dużym stopniu przyczynił się wyższy od oczekiwań odczyt inflacji w sierpniu.

Gdy wydawało się, że nudnawa konferencja w Jackson Hole przeszła do historii wczoraj na rynku pojawiły się bardzo mocne ruchy. Amerykańskie akcje drożeją, jakby dopiero odbijały od dołka, dolar traci, zaś waluty podwyższonego ryzyka zyskują. To wszystko pomimo coraz mniej ciekawych danych.

We wtorek zostanie opublikowany odczyt inflacji za sierpień. Wciąż wysoka presja inflacyjna wraz z ewentualnymi, jastrzębimi komentarzami członków Rady Polityki Pieniężnej może w krótkim terminie przyczynić się do umocnienia złotego.

Miniony piątek był kluczowym dniem z perspektywy rynków finansowych. Działo się tak ze względu na sympozjum ekonomiczne w Jackson Hole, na którym przemawiał szef Rezerwy Federalnej, Jerome Powell.

Sympozjum w Jackson Hole za nami i tak jak można było się spodziewać nie przyniosło ono przełomu. Brak jasnego przekazu co do ograniczenia dodruku wysłał ceny akcji w USA na kolejne maksima, złoto zyskiwało, zaś dolar tracił. Złoty jednak niespecjalnie skorzystał z tego prezentu.

Ostatni tydzień przyniósł lekkie umocnienie złotego. Nasza waluta korzystała na bardziej optymistycznych nastrojach wobec aktywów ryzykownych, do których zaliczają się waluty rynków wschodzących. Z kolei dolar osłabił się przy braku zdecydowanej deklaracji Fed w kwestii normalizacji polityki pieniężnej.

Czwartek przyniósł kontynuację dość niskiej zmienności na rynkach globalnych i to pomimo teoretycznie dość mocnych impulsów, jakie pojawiły się w drugiej połowie dnia. Dzisiejsze wystąpienie Powella nie powinno kompletnie niczego zmienić.

Złoty umacniał się wobec dolara cztery sesje z rzędu, jednak w czwartek tendencja została przyhamowana. Większa zmienność walut regionu Europy Środkowo-Wschodniej może pojawić się podczas spotkania bankierów centralnych w Jackson Hole.

Polski złoty jak członek grupy walut wschodzących, w momencie globalnego ryzyka nie radzi sobie najlepiej. Problemem Polski może być również brak perspektyw na zmianę polityki monetarnej, nawet w momencie, kiedy inflacja w naszym kraju należy do ścisłej czołówki w Europie.

W środę o poranku poznaliśmy decyzję Banku Rezerwy Nowej Zelandii w sprawie stóp procentowych. Jeszcze kilka dni temu rynek oczekiwał podwyżki z 0,25 proc. do 0,5 proc., jednak z powodu wprowadzenia lockdownu w Nowej Zelandii, stopy zostały utrzymane na dotychczasowym poziomie.

Ten tydzień może być bardzo ważny z perspektywy banków centralnych na całym świecie. Bank centralny z Nowej Zelandii może zdecydować się na podwyżkę stóp procentowych, czym da sygnał dla innych krajów rozwiniętych. Z perspektywy polskiego złotego kluczowe znaczenie mogą mieć działania amerykańskiej Rezerwy Federalnej.

Dolar umocnił się po lepszych od oczekiwań danych z amerykańskiego rynku pracy, co ciąży złotemu. Osłabienie walut krajów z naszego regionu, gdzie banki centralne podnoszą stopy procentowe było mniejsze niż złotego.

Środa przyniosła ciekawą mieszankę danych z USA oraz wypowiedzi przedstawicieli Fed. Dolar zyskał, ale wpływ na giełdy był znikomy. Wiele wskazuje na to, że polityka amerykańskiego banku centralnego nie zmieni się w najbliższym czasie.

Od przełomu lipca i sierpnia złoty umacnia się stopniowo wobec euro. W środę polska waluta zakończyła sesję mocniejszym akcentem. W czwartek bank centralny w Czechach prawdopodobnie podniesie stopy procentowe.

Dolar osłabia się w środę po południu po publikacji słabszych od oczekiwań danych z rynku pracy w USA. Z kolei umocnienie złotego nieco przyspieszyło. Polska waluta jest notowana w okolicach 4,54 za euro.

Od początku kwietnia na rynku widzimy dwa silne trendy – rosnące ceny akcji oraz obligacji w USA. Te drugie zyskiwały ponownie wczoraj, prowadząc do osłabienia dolara. Złoty zyskał, ale dużo mniej niż inne waluty rynków wschodzących.

W ostatnich dniach złotemu pomógł wysoki odczyt inflacji za lipiec, który sprzyja dyskusji o silnej presji inflacyjnej w Polsce. Sierpień rozpoczął się słabszym akcentem amerykańskiego dolara. Jednak inwestorzy mogą zmieniać układ sił na rynkach walutowych wraz z rozprzestrzenianiem się wariantu Delta koronawirusa.

Sentyment na rynku akcji wciąż pozostaje dobry. W ostatnich dniach ponownie mogliśmy obserwować rekordy na amerykańskich indeksach przez co ciężko myśleć o zmianie trendu. W piątek poznamy raport z amerykańskiego rynku pracy.

Wzrost inflacji w lipcu rozbudził oczekiwania na podwyżki stóp procentowych, co przełożyło się na umocnienie złotego. Jednak polskiej walucie dalej ciąży niepewność związana z wariantem delta koronawirusa.

Robinhood w świecie inwestycyjnym jest w ostatnim czasie synonimem sukcesu, choć nie pozbawionego kontrowersji. Właściciele aplikacji służącej do inwestowania postanowili wykorzystać sprzyjający okres do emisji akcji, ale inwestorzy nie zaliczą debiutu do udanych.

Waluty regionu Europy Środkowo-Wschodniej korzystają na słabszym sentymencie towarzyszącym dolarowi. W czwartek złoty lekko się umocnił i oddala się od istotnego technicznie poziomu 4,60 za euro.

Odnoszę wrażenie, że Jerome Powell chciałby, aby wczorajsze posiedzenie wcale się nie odbyło. Była to dla niego przykra okoliczność, podczas której musiał tłumaczyć się jedynie dlaczego Fed podgrzewa i tak przegrzewającą się gospodarkę. Zmian nie ma i dolar traci.

Największe banki centralne na świecie (EBC, Fed) podtrzymały wsparcie gospodarek w okresie wychodzenia z kryzysu i taka polityka będzie kontynuowana w dalszej części roku pomimo podwyższonej inflacji.

Dwie podobne inflacje, dwie kompletnie różne decyzje banków centralnych. Bank Węgier podniósł wczoraj po raz kolejny stopy procentowe, Fed będzie szukać wymówek, aby nie zmniejszyć choćby skali dodruku pieniądza.

Węgierski bank centralny podwyższył stopy procentowe, co przełożyło się na umocnienie forinta. Natomiast NBP wydaje się być nieugięty w swojej narracji.